Τριχωνίδα – Προυσός: Από τη λίμνη στα έλατα

Από τα ατάραχα νερά της λίμνης Τριχωνίδας στον Νομό Αιτωλοακαρνανίας «σκαρφαλώνουμε» στη ράχη των άγριων ευρυτανικών βουνών με κατάληξη το μοναστήρι του Προυσού. Μια διαδρομή λίγων σχετικά χιλιομέτρων, ικανών όμως να αναδείξουν τις έντονες αντιθέσεις της ελληνικής γης.

trixonida 234234

 

Η μεγαλύτερη φυσική λίμνη της χώρας μπορεί να μη συμπεριλαμβάνεται στο τουριστικό «top 10» της Ελλάδας, ούτε στον κατάλογο των γνωστότερων και πιο καταξιωμένων προορισμών. Ωστόσο, είναι ένας τόπος με ξεχωριστή προσωπικότητα, που σίγουρα αξίζει αρκετό από τον χρόνο σας. Σχεδόν 100 τετραγωνικά χιλιόμετρα υδάτινης επιφάνειας καλύπτουν μια γεωλογική κοιλότητα περίκλειστη από ψηλά βουνά και κατάφυτους λόφους.

Η λίμνη Τριχωνίδα μαζί με τη γειτονική λίμνη Λυσιμαχεία αποτελούν ένα από τα σπουδαιότερα λιμναία οικοσυστήματα της Ελλάδας. Στα νερά της και στους πυκνούς καλαμιώνες που αναπτύσσονται στις όχθες της, βρίσκουν καταφύγιο σχεδόν 200 είδη της φτερωτής πανίδας.

Ακόμη εδώ συναντάς πολλά σπάνια φυτά (υπάρχουν 99 διαφορετικά είδη φυκιών κάποια από τα οποία είναι ενδημικά). Στα νερά της αναπαράγεται σε μεγάλους αριθμούς η αθερίνα του γλυκού νερού (το πιο εμπορικό είδος ψαριού που δυστυχώς αλιεύεται εντατικά) αλλά και 18 ακόμα είδη από τα οποία 3 είναι ενδημικά, ο νανογωβιός -το μικρότερο ψάρι του γλυκού νερού της Ευρώπης με μήκος μόλις 2 εκατοστά-, η τριχοβελωνίτσα και το γλανίδι.

Επίσης στις ανατολικές όχθες όπου ακόμα η ανθρώπινη παρουσία είναι περιορισμένη, έχουν τις φωλιές τους οι σπάνιες πια βίδρες. Η Τριχωνίδα και η Λυσιμαχία έχουν χαρακτηρισθεί ως «Τόπος Κοινοτικής Σημασίας» και είναι ενταγμένες στο δίκτυο «Natura 2000» από την Ευρωπαϊκή Ενωση (Οδηγία 92/43 ΕΚ).

Η ιστορική Μονή Προυσού


Κρυμμένη ανάμεσα στο Παναιτωλικό και την Καλιακούδα βρίσκεται η μονή Προυσού. Σε μια καλά κρυμμένη «φωλιά» που σχηματίζουν τα βουνά Παναιτωλικό και Καλιακούδα, βρίσκεται η μονή Προυσού. Εδώ συγκλίνουν οι παλιοί μουλαρόδρομοι που συνέδεαν την Αιτωλοακαρνανία με την Ευρυτανία. Το μοναστήρι βρίσκεται γαντζωμένο σε μία κόχη του φαραγγιού και το καθολικό του χτίστηκε μέσα στην ιερή σπηλιά όπου βρέθηκε η εικόνα της Παναγιάς, έργο όπως πιστεύεται του Ευαγγελιστή Λουκά.

Η περιπέτεια της εικόνας ξεκινά από τα χρόνια της εικονομαχίας, όταν αυτοκράτορας του Βυζαντίου ήταν ο Θεόφιλος (829-842). Τότε ήταν που σύμφωνα με την παράδοση από την Προύσα της Μικράς Ασίας βρέθηκε εδώ, στα Ευρυτανικά βουνά και με τρόπο θαυματουργό παρουσιάστηκε στους βοσκούς της περιοχής.

Ακόμη αξίζει να αναφέρουμε ότι το ασημένιο κάλυμμα της εικόνας ήταν δώρο του Γ. Καραϊσκάκη μαζί με τους δύο πέτρινους πύργους του μοναστηριού στην είσοδο του φαραγγιού, τους οποίους έκτισε ο ίδιος για να προστατεύσει το μοναστήρι. Οι Γερμανοί τον Αύγουστο του 1944 πυρπόλησαν τη μονή επειδή πίστευαν ότι ήταν κρησφύγετο ανταρτών. Σε μικρή απόσταση βρίσκεται η περίφημη Μαύρη Σπηλιά που χρησιμοποιούταν σαν καταφύγιο κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ